Povežite se sa nama

OKO NAS

ANDRIJEVICA, OD GRADA DO SELA: Bljesak pustoši

Objavljeno prije

na

Opština Andrijevica ima hiljadu stanovnika , 20 odsto manje nego na prethodnom popisu, dok je urbano jezgro više nego prepolovljeno. U svjetlu  podataka koje je Monitor nezvanično dobio u Opštinskoj popisnoj komisiji, prošlogodišnja politička dešavanja postaju potpuno nevažna

 

Predsjednik opštine Željko Ćulafić sa zabrinutošću konstatuje da Andrijevici sa ovim brojem stanovnika ne treba čak ni status opštine, odnosno da bi bilo dovoljno da je mjesna zajednica. „Šta će nam opština kada više Andrijevčana danas živi u Budvi, nego što ih ima u urbanom jezgru u Andrijevici. Šta će nam lokalni parlament i svađe u parlamentu“, kaže Ćulafić rezignirano.

Broj popisanih građana na teritoriji ove opštine je četiri hiljade i stotinu, ili dvadeset odsto manje nego na prehodnom popisu. Ali i to je nerealna slika, jer je među popisanima i oko 600 građana iz dijaspore, tako da onih koji stalno žive u Andrijevici, odnosno na čitavoj njenoj teritoriji, nema više od tri do tri i po hiljade.

„To su katastrofalni podaci“,  jedini je komentar predsjednika opštine.

Na popisu iz 2011. godine opština Andrijevica je imala pet i po hiljada stanovnika, dok je u urbanom jezgru živjelo njih devetsto do hiljadu. U šali se pričalo kako nikako da se pređe brojka od 999. Taman se neko dijete rodi, a dvoje starih umre i grad Andrijevica ostane ispod hiljadu stanovnika.

„Ja bih vam mogao reći da u urbanom jezgru u ovom trenutku realno ne živi više od 350 stanovnika. To je vidljivo golim okom. Treba samo prošetati naveče kroz Andrijevicu, i obratiti pažnju na to koliko ima svjetala u kućama i stambenim zgradama“, kaže Ćulafić.

On dodaje da su to podaci koji treba da zabrinu državne vlasti kada govore o ravnomjernom regionalnom razvoju. „Bez pomoći države, sjeveru Crne Gore se ne piše dobro. Šta da vam kažem, kada u najvećoj stambenoj zgradi sa 22 stana, ima 15 praznih stanova. To su ljudi koji su otišli ili prema jugu Crne Gore, ili u inostranstvo “, priča Ćulafić.

On vjeruje da više Andrijevčana ima u Budvi nego u Andrijevici, odnosno da samo u Budvi ima trenutno oko 800 stanovnika Andrijevice, koji su tamo otišli trbuhom za kruhom. I do sada se niko nije vratio.

Na te podatke, kao šlag na tortu, dolazi činjenica da zbog svađa u lokalnom parlamentu Opština Andrijevica u narednu godinu ulazi sa mjerama privremenog finasiranja, što bi mogao biti uvod u rasplet duge političke agonije kojom je zabavljana javnost.

„To znači da lokalna uprava može da koristi mjesečno jednu dvanaestinu (1/12) od visine prošlogodišnjeg budžeta, i to će biti dovoljno za nesmetano funkcionisanje do kraja marta“, kaže Ćulafić. On je dodaje da bi odbornici morali da do 31. marta usvoje budžet za 2024. godinu. „Ako to ne urade, kao što nisu željeli da usvoje ni rebalans za 2023., onda će Vlada morati da reaguje i da uvede privremene mjere, odnosno prinudnu upravu, i tako bi bilo do juna ili jula, kada bi uslijedili redovni izbori, otprilike mjesec prije nego su bili 2020. godine. To bi bio kraj duge politička agonije u Andrijevici“ – kaže sagovornik Monitora.

Politička scena u Andrijevici lagano se pretvarala u televizijsku sapunicu bez kraja. Demokratska partija socijalista je pokušala da preuzme vlast sa tri odbjegla odbornika iz aktuelne vlasti, ali im to ovog puta nije prošlo, kao što im je pošlo za rukom 2011. godine.

Građani Andrijevice su to sprječavali, desetak puta, upadajući prije njih u skupšinsku salu, i onemogućavajući da se sjednice održe. Skoro da je zaboravljeno da je Demokratska partija socijalista na ovaj način preuzela vlast u Andrijevici 2011. godine. I tada je bio samo jedan odbornik razlike u odnosu snaga u lokalnom parlamentu. U redova DPS-a je “preletio” jedan odbornik Pokreta za promjene, a Nebojša Medojević je uzalud prizivao tužilaštvo da ispita očiglednu političku korupciju.

I Ćulafić se se sada obratio državnim organima i Specijalnom državnom tužiocu da preispitaju o kakvim se koruptivnim radnjama radi i po hitnom postupku procesuiraju njihove aktere “sve u cilju poštovanja zakona i volje građana”.

Lokalnu vlast u Andrijevici od avgusta 2020. godine čini koalicija SNP, NSD i Demokrate, ali sa samo jednim odbornikom više od demokratske partije socijalista i njenog  koalicionog partnera SD, koji su prije toga bili na vlasti skoro deset godina.

Tijesna većina je od početka bila pogodna za razne ucjene odbornika, pa su sjednice neredovno održavane ili odlagane, što je na kraju rezultiralo i dugom krizom. Iz SNP se odmetnuo Milan Mirković, iz Demokratske Crne Gore Bogdan Mijović, a iz NSD Mijomir Dragović.

Dok su iz DPS nakon prekida prve sjednice saopštili da je u Andrijevici suspendovan pravni poredak, iz SNP, čiji je Ćulafić član, kazali su da su u pozadini svega borba za održavanje monopola nekih tajkunskih preduzeća koja bi trebalo da dobiju koncesije na prirodne resurse u ovoj opštini, i optužuju odmetnute odbornike da su zbog toga potkupljeni.

Tokom krize bilo je i teških riječi i prijetnji, a zatim pomirenja pred sudijom za prekšaje. Svega je bilo, a niko nije tada razmišljao o tome da je građanima svega dosta, i da u potrazi za korom hljeba lagano i tiho svakodnevno odlaze.

Kakve će se kombinatorike praviti do ljeta i redovnih lokalnih izbora, sada je teško predvidjeti. A nije ni pretjerano bitno. Umjesnije je postaviti pitanje mogu li se migracije iz  Andrijevice zaustaviti. Ako se ovakvi trendovi nastave, pravo pitanje će biti kome je trebao novi trg sa skupim fontanama koji je svojevremeno koštao milion i po eura. Fontane, fatamorgane i po jedan čuvar na trinaest tajkunskih malih elektrana.

To je sve što će ostati od ovog lijepog grada, koji je nekada imao veliki istorijski uzlet i značaj. Davno bilo. I ostalo samo da se priča. Mlade naraštaje istorija previše ne zanima, od nje se ne živi. Trbuhom za kruhom nastavljaju da odlaze.

                                                                      Tufik SOFTIĆ

Komentari

Izdvojeno

UKIDAJU LI SE KONCESIJE ZA IGRE NA SREĆU: Duboka ruka

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dok država pokušava da izmjenama zakona uzme za sebe što veći dio kolača od ovog unosnog biznisa, na prevenciji i borbi protiv zavisnosti od kocke malo se radi

 

 

Vlada je početkom ovog mjeseca utvrdila Predlog zakona o izmjeni Zakona o koncesijama, kojim se definiše da oblast igara na sreću nije više predmet davanja koncesije.

Predstavnici Ministarstva finansija su obrazlažući Predlog zakona o igrama na sreću kazali da ne postoji regulativa Evropske unije sa kojom se on usklađuje, da se novim zakonom ukida dosadašnji koncesioni princip dodjele prava priređivanja. Tako će, po novom zakonu, svi koncesionari u roku od 270 dana izgubiti koncesiju, bez obzira do kada im ona traje. Nakon toga će ukoliko ispunjavaju uslove iz novog zakona dobiti pravo priređivanja u upravnom postupku.

Ova najava je izazvala buru kod priređivača igara na sreću. „Umjesto da nakon dvije decenije država konačno uspostavi stabilan i predvidiv normativni okvir, Predlog zakona o igrama na sreću uvodi ozbiljne biznis barijere koje direktno ugrožavaju opstanak legalnih priređivača, dok istovremeno omogućava nekontrolisani rast sive ekonomije i nelegalnog tržišta“, saopšteno je iz Grupacije priređavača igara na sreću.

Iz ove Grupacije se žale da je država u posljednjih par mjeseci usvojila niz zakona kojima se ograničava rad priređivačima igara na sreću. Tvrde da nauštrb legalnog koje zapošljava tri hiljade radnika, raste sivo tržište kocke koje obuhvata 70 odsto tržišta.

Naveli su neke od, kako tvrde, prepreka koje im država nameće: drastično povećanje naknada do 50 odsto; uvođenja administrativnih restrikcija kroz ukidanje koncesija i komplikovanih procedura registracije; čak 30 osnova za oduzimanje odobrenja za rad; više od 200 kaznenih odredbi… S druge strane zamjeraju što nema konkretnih mjera protiv nelegalnih priređivača.

Istakli su i da novi zakon nanosi ozbiljan udarac javnim finansijama – njegovim donošenjem država gubi najmanje 40 miliona eura prihoda, što direktno ugrožava finansiranje osnovnih javnih potreba i društvenih programa.

Protekle sedmice, skupštinski Odbor za zakonodavstvo povukao je privremeno predlog Zakona o igrama na sreću sa rasprave. Razlog: nije usklađen za važećim Zakon o koncesijama, a poslanicima nisu  dostavljene izmjene Zakona o koncesijama koje bi bile usklađene sa novinama iz novog Zakona o igrama na sreću.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 28. marta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KOLAŠINU FALI ZEMLJIŠTE ZA KAPITALNE PROJEKTE: Opštini u centru ostali samo “okrajci”

Objavljeno prije

na

Objavio:

Za nekoliko infrastrukturnih projekata u Kolašinu konačno postoji volja, tehnička dokumentacija i novac. Međutim, zbog ranije prodaje opštinske zemlje u bescijenje, u centru grada sada fali prostora. Zato će lokalna uprava biti prinuđena da po visokim aktuelnim tržišnim cijenama kupuje na hiljade “kvadrata” od privatnika

 

 

U okviru Detaljnog urbanističkog plana (DUP) Centar, Opštini Kolašin fali zemljišta u svom vlasništvu, pa će za nekoliko kapitalnih projekata biti prinuđena da nedostajuće parcele kupuje po “paprenim” cijenama od privatnika.

To je posljedica dugogodišnje prakse tokom  prethodne dvije decenije, kada su u bescijenje prodavane mnoge parcele, kako u centru grada, tako i u najbližoj okolini. Precizne podatake o površini koja je u opštinskom vlasništvu u DUP Centar do zaključenja ovog broja Monitoru nijesu mogli saopštiti iz lokalne uprve. Navodno, da bi se došlo do tih podataka potrebno im je mnogo više vremena, jer je, kako su objasnili, potrebno provjeriti svaku od parcela u okviru DUP-a ponaosob.

Na tu temu je  zvanično odbilo da govori i nekoliko lokalnih funkcionera. Ipak, jedan od njih  nezvanično kaže da je vlasništvo Opštine u gradskom dijelu svega nekoliko hiljada “kvadrata”. On objašnjava da je najveća parcela ona “preko puta Opštine od 2.000 metara kvadratnih, a da su sve ostale okrajci preostali od davno prodatih parcela”.

“Situacija  je zaista nezavidna. Vrlo male površine su u opštinskom vlasništvu i više kapitalnih projekata biće realizovano tek nakon kupovine zemljišta od privatnika. Pored toga, nedostaje prostor za zelene površine, rekreaciju, pješačku infrastrukutu…Najdrastičniji je, svakako, slučaj  jedinog gradskog  parka, koji odavno nije  vlasništvo Opštine, već je, pod sumnjivim okolnostima, postao imovina kompanije koja je vlasnik hotela Bjanka”, kaže dobro upućeni  sagovornik Monitora.

Pored toga što nema park, Opština će kupovati zemljište za novi vjerski objekat, planiran Prostornim urbanističkim planom (PUP) ispod zgrade Elektroprivrede Crne Gore, kao i za parking-garažu. Kako bi uradila trotoar u Ulici Dunje Đokić i još nekoliko saobraćajnica, Opština će takođe morati “odriješiti kesu”, a u centru nije bilo mjesta ni za Dnevni boravak za djecu sa smetnjama u razvoju, pa će taj objekat biti građen u Sportskoj zoni. To je prostor u blizini naselja Lug, pored šetalita na Tari. U okviru DUP Sportska zona, takođe, velike površine su, prije 20-ak godina, prodate različitim privatnim kompanijama.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 28. marta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

IZAZOVI REAKTIVICIJE BERANSKOG AERODROMA: Investicija za spas Berana i sjevera

Objavljeno prije

na

Objavio:

Premijer Spajić je označio „tri potencijalna aerodroma“ u Nikšiću, Beranama i Ulcinju kao predmet  pažnje Vlade obećavši „da ćemo sve tri opcije razmatrati“.  Aerodromi u Nikšiću i Ulcinju su skromnih mogućnosti i bez razrađene infrastrukture i studije izvodljivosti. Aerodrom iznad Berana pruža drugačiju sliku

 

 

Premijerski sat u srijedu je zaokupio pažnju javnosti zbog najave investicije u ulcinjskoj opštini, koja bi, po riječima premijara Milojka Spajića, trebala ubrizgati državi 30 milijardi eura u turističku industriju primorja. Opaska premijera Spajića da su „aerodromi usko grlo privrede i da treba otvoriti pitanje i ostalih (mimo Podgorice i Tivta)“  privukla je  malo pažnje usljed zahuktale debate o opravdanosti i transparentnosti arapskog investiranja na Velikoj plaži. Premijer je označio „tri potencijalna aerodroma“ u Nikšiću, Beranama i Ulcinju kao predmet pažnje Vlade obećavši „da ćemo sve tri opcije razmatrati“. Aerodromi u Nikšiću i Ulcinju su skromnih mogućnosti i bez razrađene infrastrukture i studije izvodljivosti. Aerodrom  iznad Berana pruža drugačiju sliku.

Monitor saznaje  da je komisija Vlade prije četiri sedmice  obišla i mapirala sve kuće u blizini aerodromske piste koje bi se morale ukloniti da bi aerodrom postao opet operativan i proširen. Trenutno se radi na kompletiranju baze podataka velikog broja divlje izgrađenih kuća u neposrednoj blizini piste. Aerodrom je 60 tih i 70 tih prošlog stoljeća održavao komercijalne linije za Beograd, Zagreb i Ljubljanu. Kasnije je ostao samo vojni i trenažni dio aerodroma. Zatečena aerodromska infrastruktura, hangari i instalacije su u lošem stanju. Stanje piste, koja bi morala biti proširena, je dalje iznenađujuće dobro.

Do sada su mnoge kompanije i strani investitori pokazivali interesovanje za ulaganje i reaktiviranje aerodroma. Njegovo ponovno otvaranje je u doba Demokratske partije socijalista (DPS) bila česta tema i obećanje pred državne i lokalne izbore. Najavljivano je i da je NATO zainteresiran za njegovo korišćenje. Kasnije je javljeno da NATO logistika na Kosovu i skopskom aerodromu zadovoljava trenutne potrebe Alijanse i da ne planiraju koristiti Berane.

Kada se početkom 2023. godine u javnosti pojavio novi investitor, ovoga puta Njemac, većina Beranaca je bila skeptična. Maik Štajnmuler, vlasnik njemačke avio kompanije Elite Private Jet Service Gmbh je tadašnjem premijeru Dritanu Abazoviću dao konkretnu ponudu na stolu. Njegova kompanija eksluzivno opslužuje renomiranu Minhensku bezbjedonosnu konferenciju (MSC) koja se održava u februaru svake godine. Zadužena je za prijevoz šefova država i vlada kada oni za tu priliku ne koriste državne letilice.    Štajnmuler je istakao da je okupio prestižne koinvestitore i da je to prilika koja se ne smije propustiti. Pismo namjere je poslato Vladi još 25. maja 2022. godine. Da je nešto ozbiljnije po srijedi vidjelo se u aprilu 2023. godine kada je potpisan Memorandum o razumijevanju s Vladom.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 28. marta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo